Ik dacht dat ik gewoon een request had gedaan van een geweldige band maar ik lees zelfs op de site van Rabradio dat ik Michiel Veenstra er blij mee heb gemaakt.

Graag gedaan Michiel..

Elke letter is keihard waarheid, de combinatie van de letters zijn op z’n minst waar in gedachten. Gedachten zijn misschien wel meer realiteit dan de realiteit zelf

Buiten is het weer wat guurder. Met de uitnodiging om bij de opnames van Top 2000 a gogo te zijn krijg ik er helemaal weer zin in. Muts op, wantjes aan en gaan!
Je kan hier stemmen op de Top 2000

Zomaar een stormachtige woensdagmorgen. Ik bel een poppodium in Nijmwegen omdat ik iets te enthousiast kaartjes voor Ozark Henry heb besteld. Ik draai het telefoonnummer en er wordt opgenomen.

"Met Doornroosje" klinkt een slaperige stem.

-stilte- (verbazing, glimlach, geluk)

"Met Henkjan…."

Mijn dag kan niet meer stuk, Ik  had Doornroosje aan de lijn… 

Je wimper kriebelt op m’n borstkas.
Je adem is warm.
Je pakt m’n hand.
Zachtjes.

Ik ben wakker.

Het is zo taai. Elke dag valt het tegen. Het enige wat ik moet doen is worstelen, worstelen door blauwe boeken en worstelen met mijn toetsenbord. Het vooruitzicht is net zo vaag als helder. Toch valt het me zwaar. "Maak het af" roep ik tegen mezelf. Ik klaag over mezelf, terwijl alleen ik er wat aan kan doen. Alleen al mijn geklaag is een reden tot klagen. Soms ren ik een stuk maar daarna sta ik stil. Kruipend boek ik vooruitgang en ondertussen ben ik gelukkig, gelukkig van andere zaken. Meesterschap knaagt langzaam door het geluk heen. "Zover laat ik het niet komen" denk ik, ondertussen verstrijken dagen. De drukte lijkt onvoorkomelijk. Lijkt.

Terwijl de vlag wappert hangt de wimpel van twijfel treurig naar beneden. Tot een windstoot een korte boodschap serveert. Ik pak de vlaggetok en ga rennen, dan moet hij toch wel blijven wapperen? Buiten adem bereik ik de kust van de toekomst. De vlaggestok is mijn fierljepstok, ik hang meters boven het water. Voor altijd.

Een bed vol koffiedik.
De bank vol chips, als glasscherven.
De bank vol glasscherven, als chips.
Shag als vloerbedekking.
Krekels en kevers zitten op de stoelen.
Een bierblikkenbalkon.
Planten groeien uit beton.
Jam op de muur, deurgrepen met rode kool besmeurd.
Mijn T-shirt ruikt lekker.

Misschien heeft u het wel eens gezien. Psychologie van de bovenste plank. In deze datingsshow beeindigt de kandidaat de date door "next" te zeggen, Een volgende date komt dan uit de bus en zo kan je alle vijf kandidaten uit de bus langsgaan. Lijkt een date je wat? dan bied je de date een tweede afspraakje aan, de date kiest het aanbod of neemt de tijdsduur in minuten in dollars mee. Alle dates die door "next terug de bus in zijn gestuurd krijgen ook een dollar voor elke doorgebrachte minuut.

Nu zijn de dates niet echt boeiend, en is het niet echt een intellectueel programma, maar een aspect van de show is toch psychologie van de bovenste plank te noemen. Typebevestiging in seksepsyche. De bus vol dates is een wereld van verschil als die met vrouwen of met mannen is gevuld. De vrouwen beginnen zodra een date naar de kandidaat gaat, de date af te zeiken en zijn er ook heel goed in om haar uiterlijk en persoonlijkheid onder de loep te nemen. Zodra de date terugkomt zijn ze weer poeslief voor elkaar. Intrige, bedrog, kwade tongen, venijnige opmerkingen etc.
Bij de mannen zie je maar een ding, en ze zeggen maar twee woorden. Verbroedering. Lekker wijf?

Terwijl de klanken van Jeff Buckley als zonnescherm werken en de hitte wordt verdoezelt door lauwe koffie, loopt ze onrustig door haar kamer. De telefoon gaat terwijl ze belt. De banaan die ze gisteren kocht wordt al bruin. Nieuwe informatie komt uit de telefoon, de routeplanner moet opnieuw worden ingesteld.  Haar gouden ketting heeft ze onlangs geruild  voor retrokoffiemokken van de action. Weer een lauwe mok, weggegoten in de plantenbak.Zonder gouden ketting, en met open vizier stapt ze op de beer af. Wijd open zodat de beer haar glimlach kan zien.